De favoriete visualisaties van Alberto Cairo

Op 10 maart had ik de eer en het genoegen een uurtje met Alberto Cairo te spreken. Hij had heel wat interessants te zeggen over journalistiek en over visuele geletterdheid en leren programmeren. Maar ik kon de kans niet laten liggen hem te vragen naar zijn favoriete visualisaties.

Wat is je favoriete visualisatie ooit?

Alberto Cairo: ‘De cholera-kaart van John Snow, dat is mijn all time favorite. Omdat die zoveel zegt over waar visualisatie over gaat. En niet alleen over visualisatie: ook over epidemiologie en over datajournalistiek. Het mooiste aan de kaart is de achtergrond, wat er voorafging aan het visualiseren zelf.

1098px-Snow-cholera-map-1

‘Snow werkte als een datajournalist. Hij keek niet alleen naar de trend, hij focuste niet alleen op ‘hoe dichter bij de bron, hoe hoger het aantal slachtoffers’. Hij keek ook naar de outliers. Er waren een paar personen die verderop woonden van de besmette bron, maar toch ook slachtoffer werden van de ziekte. Snow ging naar die huizen om te onderzoeken hoe dat kwam. Dat is het werk van een datajournalist.

‘Snow’s kaart is zeker mijn favoriete historische visualisatie, door het verhaal dat er achter zit.’

En wat zou de visualisatie met de meeste impact ooit zijn?

‘Daar schrijf ik ook over in mijn nieuwe boek. Het tweede hoofdstuk begint met Enrico, Enrico Bertini. Hij schreef een blogpost over ‘Weten we wel of visualisaties echt werken?’. En mijn antwoord is: ja. Elke keer dat iemand iets bruikbaars ontdekt in een grafiek, dan is dat een succes. In mijn boek geef ik daar verschillende voorbeelden van.

‘Het eerste voorbeeld van een grafiek die je denken verandert wanneer je hem bestudeert is net de kaart van John Snow. Maar een moderner voorbeeld is de Hockey stick graph. Ken je die? Het is een grafiek over de globale temperatuur, die de vorm heeft van een hockey stick.

De hockeystick chart.

De hockey stick graph.

‘De grafiek werd gemaakt op het einde van de jaren 90 door een groep klimaatwetenschappers, onder leiding van Michael Mann. De grafiek werd gepubliceerd in het IPCC rapport van 1999.

‘Het is een van de meest succesvolle grafieken uit de geschiedenis, omdat wanneer je de grafiek ziet, je onmogelijk het bewijs kan ontkennen dat er iets aan de hand is op het einde van de 20ste eeuw. Al Gore gebruikte de grafiek ook zijn zijn An Unconvenient Truth.

‘De grafiek ontketende een hele discussie. Mensen uit de olie-industrie en idioten die het bewijs voor klimaatverandering ontkennen werden bang, omdat de grafiek zo overtuigend is, extreem overtuigend zelfs. Die mensen begonnen Mann en zijn team aan te vallen en zijn reputatie te beschadigen.

‘Hij overleefde de aanvallen en schreef er een boek over: The Hockeystick and the Climate Wars. Zijn grafiek is volgens mij de meest succesvolle grafiek in de moderne geschiedenis, want ze kan levens veranderen. Maar er zijn nog veel andere voorbeelden.

‘Een ander voorbeeld is de grafiek over vaccinaties en mazelen in de VS die ik vanmorgen toonde (in zijn presentatie voor de NTTS2015 conferentie, nvdr).

De mazelen-grafiek van e Wall Street Journal.

De mazelen-grafiek van de Wall Street Journal.

‘Wat kun je zeggen als je die grafiek ziet? Je kan niet ontkennen dat vaccinaties nuttig zijn en dat ze werken: kijk maar naar de data. Je kan het gewoon niet ontkennen.

‘Hoe meer mensen visualisaties beginnen maken, hoe meer dergelijke voorbeelden we zullen zien. We zullen ook de hoeveelheid rommel zien toenemen, uiteraard. Zoals Theodore Sturgeon vele jaren terug al zei: ‘90 procent van alles is rommel.’ Als je de hoeveelheid van iets doet toenemen, zal je meer rommel krijgen. Maar je zal ook een grotere 10 procent hebben, de 10 procent van de geweldige dingen, de dingen die iedereen wil.

‘Ik vind het niet erg dat er veel slechte visualisaties zijn, zolang de hoeveelheid goed werk ook toeneemt. En dat is wat we vandaag zien: een toename aan goede visualisaties. In veel gevallen worden die nu gemaakt door mensen die geen professionele journalisten of professionele visualisatie-ontwerpers zijn. Vaak zijn het mensen die wat spelen met Tableau, D3 of iets anders. Dat is een geweldige trend voor de toekomst. Dat moeten we ondersteunen, die mensen en hun werk moeten we prijzen.

‘Laat me hier een voorbeeld van geven. Een paar maanden geleden publiceerde New Republic Magazine, een weekmagazine in de VS, een verhaal over Medicaid. Het verhaal was dat verschillende staten in de VS weigeren om het Medicaid-programma uit te breiden en dat mensen daardoor geld verliezen.

‘De New Republic publiceerde het verhaal en zette er twee choroplethenkaartjes bij, waarop je kan zien hoeveel geld elke staat verliest. De originele versie van de kaart was echt slecht, met heel veel verschillende kleuren.

De eerste versie van de Medicaid-kaart

De eerste versie van de Medicaid-kaart

‘Toen de auteur van het stuk erover tweette, antwoordde ik dat hij best een andere kleurenpalet kon gebruiken. Hij excuseerde zich en zei dat het zijn eerste visualisatie was. Hij was dus een schrijvende journalist die een kaart wou publiceren. Maar er was niemand in de buurt was die hem kon helpen. Zo kwam hij terecht bij Datawrapper. Daar maakte hij zijn eerste visualisatie mee: een kaart.

‘Ik wil meer van dat soort werk zien. Wanneer ik iemand tegenkom die voor het eerst een informatieve visualisatie maakt en die publiceert, dan zal ik die persoon in de bloemetjes zetten. En als de visualisatie niet heel goed is, zal ik hem of haar advies geven over hoe het beter kan. Mensen appreciëren dat. Ze zullen zich uitgenodigd voelen om meer visualisaties te maken. Ik heb daarover geblogd.

‘De journalist van de New Reporter paste zijn aan op basis van mijn opmerkingen en die van een andere cartograaf.

De uiteindelijke versie.

De uiteindelijke versie.

‘Ik wil meer van dergelijke verhalen. Je moet het gewoon proberen en dan zal je zien dat het geen magie is. Het is eigenlijk heel gemakkelijk.’

Add Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *